Çay önemli

Odadaki sessizliğin Cabbar tarafından bozulmadığı ender anlardan biriydi bu. Onun için en çok Cabbar şaşırmıştı bu duruma. Hep o bozardı çünkü diğerlerinin içsel yolculuklara çıkıp kendilerine çekildikleri sessizliği. Hem de her seferinde ağız dolusu küfürle. Normali buydu Cabbar’ın. Küfür onun için bir tercih meselesi değil, dededen kalma bir aile geleneğiydi. İsmine de yakışıyordu hani.

Onun için Tufan da ilk Cabbar’a bakmıştı gecenin üçünde ağzı kuruyup tam da “Çay mı demlesek” teklifini sunmakta tereddüt ederken. “Çay mı?” dedi anlık refleksine yenilip. Bu elemanların hiçbirini tanımayan biri kapıdan içeri girse, Tufan’ın oraya ait olmadığını hissedecek düzeyde o ortamın adamı değil gibi duruyordu Tufan.
Cabbar’ın yeri geldiğinde diğerlerinden ayırt etmeksizin onun da gelmişine geçmisine, yedi ceddine sövmesi tarifsiz bir gülümseme bırakıyordu Tufan’ın yüzüne. Aynı şekilde diğerlerinin de gerektiğinde Tufan’a “Siktir” çekmeleri onun daha önce hiç görmediği hallerdi. Kendini hissediyordu Tufan. Onun için buradaydı.

Kamil “Olmaz” dedi. Tufan’ın çay teklifine mi yoksa ayağa kalkıp sessizliği bozan arkadaşının dediğine mi “Olmaz” dedi kimse anlamadı. Anlamaları için de biraz zaman geçmesi gerektiğini hepsi biliyordu. Çünkü Kamil uzun zaman önce cümle kurmayı bıraktığı gibi artık ardı ardına kelimeler kullanmaya bile gerek duymuyordu. Kamil o kadar az konuşuyordu ki odada sessizlik olduğunda kendini var gücüyle hissettiriyordu. Adeta sessizliğe can veren bir nefesti. Sessizlikle bütünleşmişti.

Cabbar, “Çaya hayır demez bu kalıbını siktiiim, sana olmaz demiştir” dedi ayaktaki arkadaşının suratına bakarak.

Tufan’ın aklına yine çay düştü. Çayların servisine kadar bütün o sürecin kendisine kalmasından korkarak, işemeye gitmek için bile ayağa kalkmıyordu. Dün sahibi olduğu holdingin toplantısında “Ne alırsınız efendim” sorusunun kendisine yöneltilmeyeceği bir ortamdaydı. Biraz daha beklemeye karar verdi.

Ayaktaki eleman, çay işini üzerine almaya karar verip kapıya yöneldi. Ortaya attığı fikrin desteklenmesi için çayı bir nevi rüşvet olarak sunacaktı.
Çaylar içildi. Oda yine sessizliğe büründü.

Zaten konuştukları hiçbir şey henüz çay kadar önemli olmamıştı.

Kategori: Genel Hikaye

Etiket: {Adam} {Arkadaş} {Cümle} {Çay} {Holding} {İçsel} {Kelime} {Küfür} {Nefes} {Oda} {Rüşvet} {Sessizlik} {Yolculuk}